Levenseinde Doula/ Rouwvrouw

In onze huidige maatschappij, waar alles maakbaar moet zijn en iedereen zo lang mogelijk jong en fit moet zijn, is de dood vaak een taboe. We laten onze kinderen niet bij de dode huisdieren of bij de overleden oma/opa/oom/tante, dus ze leren er niet mee omgaan. Ze leren hun gevoelens niet kennen, ze leren geen afscheid nemen. De dood moet vooral onder medische begeleiding in een ziekenhuis of hospice gebeuren, of het allerliefst in stilte in het ongeziene.

Vaak vinden we de dood akelig, onaangenaam, confronterend, te pijnlijk. Leven en dood staan naast elkaar, horen bij elkaar. Wanneer we alleen met leven en niet met dood bezig zijn, berooft dat ons van een belangrijk deel van onze ervaring in ons Mens zijn. We kunnen dan niet volledig in het Leven staan.

Ik heb ervaren, dat het belangrijk is om een goed afscheid te hebben met elkaar. Zodat alles nog uitgesproken wordt naar elkaar, hoe verdrietig of pijnlijk dat ook is. En nee, het is niet de bedoeling om elkaar bewust te kwetsen, maar eerlijk naar onszelf en de ander te kijken en open in gesprek te gaan. Gevoelens van dankbaarheid en liefde uit te spreken is helend en helpt ook om het overlijden te accepteren. Wanneer diegene is overleden, kan het niet meer en blijven we voor altijd met de vragen en gevoelens zitten. Tegen het licht van de Dood en de eindigheid van het leven worden vele zaken heel klein en onbelangrijk.

We worden geboren, we Leven en we sterven, dat is een gegeven. En net als een geboorteplan, kan er een stervensplan gemaakt worden. Waarbij ook gezegd moet worden, dat het maken van het plan 1 ding is, maar of het dan ook zo loopt is een tweede. Het is een natuurlijk proces met erbij horende te verwachten processen, die niet rechtlijnig verlopen en niet bij iedereen hetzelfde loopt. Sterven kan ook ongemakkelijk, pijnlijk en niet mooi zijn. Niet iedereen valt in bed in slaap en wordt niet meer wakker. Bij niet iedereen verloopt een sedatie zonder problemen. (Sederen is niet per definitie slapen). Het is niet allemaal reguleerbaar en maakbaar. Hierin kan ik ondersteunen door uitleg, steun, in gesprek gaan en er zijn.

 

 

 

Wanneer we aan het einde van ons leven komen, zijn er vaak veel vragen en emoties, los van het medische deel. Door mijn jarenlange ervaring als oa palliatief verpleegkundige, mantelzorger en de opleiding tot Rouwvrouw kan ik ondersteuning bieden tijdens het sterven en rouwen.

Ik bied emotionele, praktische en spirituele ondersteuning aan mensen in de laatste levensfase en hun naasten:

* Ik geef praktische informatie rondom de tekenen en symptomen van het stervensproces

* Ik stel de "moeilijke en pijnlijke" vragen, zodat er een open gesprek kan ontstaan. 

* Luisterend oor bieden

* Ondersteuning bieden bij het vastleggen van laatste levenswensen en wensen rondom het afscheid

* Waken bij de stervende voor een luisterend oor, voor energetisch begeleiding.

*Bij mij thuis maak ik een ondersteunend altaar voor de stervende en/of de naasten. 

* Ik kom aan huis, in het hospice of het ziekenhuis. 

* Emotionele en spirituele ondersteuning na het overlijden

* Adviezen en ondersteuning bij de administratie en de nasleep na een overlijden

* Rouwverwerking middels gesprekken en adviezen

Tijdsduur is bespreekbaar. Je kan al een beroep op mij doen, vanaf het moment, dat er een palliatieve diagnose is gesteld, wanneer bekend is, dat er geen genezing meer zal zijn, maar men zich kan voorbereiden op het afscheid én om het laatste deel nog volop aanwezig te zijn in het leven. Ik ben beschikbaar voor een éénmalig consult of voor een langere periode tot na het overlijden.

In deze tijd, waarin artsen en de zorg onder grote druk staan er weinig tijd is voor persoonlijke begeleiding. Daar is ons werk als Levenseinde Doula/Rouwvrouw voor. We bewegen ons tussen de ruimte van de medische en verpleegkundige zorg en de begrafenisondernemer.  Ik ben geen vervanger voor medische en verpleegkundige zorg, wel een aanvulling.

Voor vrijblijvende kennismaking telefonisch of online neem maar contact op via de contactpagina.